[เรื่องของเขา...คนนั้น]

posted on 03 Sep 2013 23:44 by mvbizkit directory Fiction, Diary, Idea

 

           โผล่(ศีรษะ)มาอีกครั้ง...พร้อมกับประเด็นบางอย่างที่ผุดขึ้นมาในใจ...

 

           เมื่อสักครู่ ฉันเพิ่งอ่านหนังสือเล่มหนึ่งใดจบไปหมาดๆ...อารมณ์นี้จึงอยากจะบอกกล่าวเรื่องราวสักอย่างออกไป...

 

            ฉันเป็นคนจำพวกที่ชอบอ่านพวกบทวิจารณ์หนัง บทวิจารณ์เพลง บทวิจารณ์หนังสือ ฯลฯ อะไรพวกนั้นมากเลยนะ...ฉันมักจะอ่านไปพร้อมๆ กับรู้สึกว่านักวิจารณ์ต่างๆ เหล่านั้นมีความสามารถวิเศษเอาการ...ประมาณว่า เล่าเรื่องย่อๆ ของเรื่องราวหลักได้ลื่นไหล อีกทั้งสามารถโยงลากไปหาสารเบื้องลึกที่ผู้แต่งแฝงเอาไว้ได้แบบละมุนละม่อม...โอ ฉันอย่างทำอย่างนั้นได้บ้างจริง...

 

            หนังสือเล่มหนาที่ฉันเพิ่งลากสายตาผ่านบรรทัดสุดท้ายมาเมื่อไม่นาน ฉันบอกตรงๆ นะ ฉันเข้าใจทุกอย่างตั้งแต่คำแรกโน่นแหละ แต่ฉันไม่เข้าใจใดๆ เลยเมื่อมันจบลง...รู้แต่ว่า...สนุกแหะ...แค่นั้นแหละ...สำหรับคนอย่างฉัน...

 

 

 

 

              หนังสือเล่มนี้...เราเจอกันเพราะฉันบังเอิญไปเจอสันปกของมันโชว์หราอยู่ในชั้นล่างสุดของร้านหนังสือเชนสโตร์แห่งหนึ่ง คราวแรกที่เห็นก็รู้ว่าหนังสือเล่มนี้มันแปลก... แปลก...เพราะฉันไม่เคยเห็นมาก่อน แปลก...เพราะมันเป็นหนังสือที่ดูยังไงๆ ก็ไม่เข้ากับบรรยากาศร้านหนังสือร้อยสาขาเอาซะเลย และอีกหนึ่งแปลกคือเป็นหนังสือที่ค้างเติงในสต็อกของร้านมาราวสองปี...และฉันพลันหยุดความแปลกใจทั้งหมด เมื่อฉุดคิดได้ว่า...อืมม คงเป็นกลยุทธ์ของทางร้านที่จัดหาหนังสืออย่างนี้เอามาไว้ล่อคนอ่านทำนองอย่างเรากระมัง

 

              ฉันแวะมาเมียงมองหนังสือเล่มนี้อยู่เรื่อยๆ กว่าจะตกลงใจซื้อ...เมื่อแน่ใจแล้วว่า...คงไม่มีคนซื้อจริงๆ...กอรปกับฉันเองเป็นพวกหลงใหลคำโปรยทำนอง...วรรณกรรมต้องห้าม...อะไรประมาณนี้

 

               เรื่องราวทั้งหมดสิ้นในเรื่องมีกรุงมอสโควเป็นฉากหลัง ตัดสลับกับนครเยรูซาเล็มประปรายเป็นครั้งคราว...เอาอย่างย่อๆ ดื้อๆ เลย...เรื่องมันเริ่มมาจากการมาเยือนของคน/ปีศาจ/ซาตาน/พระเจ้า/ตัว/ฯลฯ/อะไรซักกลุ่ม (ที่ผู้อ่านอย่างฉันระบุไม่ได้จริงๆ) และแน่นอนย่อมก่อให้เกิดความโกลาหลตามมาเป็นพรวน...

 

                ท้ายที่สุด...เมื่อเวลาผ่านไป...ต่างคนต่างใครก็ไม่แน่ใจว่ามันเคยเกิดขึ้นจริงหรือเปล่า?...ทั้งคนที่เคยประสบเรื่องลึกลับนั้นๆ มากับตัว...หลงเหลือเพียงความรู้สึกหวาดๆ ในคืนจันทร์เพ็ญที่ไม่อาจฟันธงอะไรใดๆ ได้...หรือคนทั่วไปที่ต่างได้ยินเรื่องเล่าประหลาดๆ สืบต่อกันมา...ก็ไม่อาจบ่งบอกได้ว่าเรื่องเหล่านั้นผุดขึ้นมาจากจินตนาการของใครกันแน่?...หรือครั้งหนึ่งมันเคยเกิดขึ้นจริง?...หลงเหลือเพียงร่องรอยของซากปรักหักพังของอาคารบางแห่งที่ไม่อาจฟังธงอะไรใดๆ ได้...

 

                และเหนืออื่นใด...คนอ่าน อาทิ ฉัน เป็นต้น...เมื่อได้อ่านเรื่องแปลกๆ อย่างนั้นจบลง....ก็ไม่อาจบ่งบอกได้ว่าเรื่องเหล่านั้นถูกเขียนขึ้นจากชีวิตจริงบางช่วงของผู้เขียน?....หรือเป็นเพียงเรื่องแต่งจากจินตนาการที่โบยบิน?....หลงเหลือเพียงความงุนงงคลับคลาว่าจะเข้าใจ แต่ไม่อาจฟันธงอะไรใดๆ ได้...เฉกเช่นกัน

 

                แต่เรื่องเดียวที่ฉันแน่ใจ...นักแปลท่านนี้...ควรคู่ยิ่งกับสมญา...”นักแปลเทวดา”....ความข้องใจใดๆ ไม่หลงเหลือ...นับถือยิ่งฯ จากใจฯ

 

                คงต้องหาเวลาไปใช้ชีวิตที่รัสเซียสักสิบยี่สิบปีกระมัง...ฉันถึงจะเข้าใจสารลับที่แฝงอยู่เบื้องหลังเรื่องราว...แต่ฉันคงไม่มีเวลาว่างจริงจังขนาดนั้น...ลำพังแค่สามารถอ่านจบด้วยความตื่นตาภายในเวลาราวสิบวันโดยสุทธิ...ก็ปลื้มใจนักฯ...

 

ความเป็นอมตะ
...(ฉันคิดว่า)....
.....มีอยู่จริง.....

 [MV]BiZKit
23:34 PM

 

ปล.    .....

          วันก่อนเคยมีใครสักคนบอกฉันว่า...การที่ใครสักคนจะอยู่หรือจะจากไปล้วนไม่สำคัญ...เพราะการที่ใครสักคนมีชีวิตอยู่ แต่เราไม่เคยระลึกรู้ถึงการมีอยู่ของเขา...คนคนนั้น....ก็ดังหนึ่งได้ตายไปจากโลกของใครอีกคนหนึ่งแล้ว...แต่กับบางใครที่แม้จากไปแสนนาน...แต่ยังมีสิ่งที่เชื่อมโยงให้เรารับรู้การเคยมีอยู่ของเขา...ก็เหมือนดังว่าคนคนนั้นไม่เคยตายไปจากโลกของใครอีกคนหนึ่งเลย...

           นั่นสินะ...ทั้งๆ ที่เรื่องนี้ถูกแต่งมาได้ตั้งแปดสิบกว่าปีแล้ว...อยู่ๆ วันหนึ่ง Mikhail Bulgakov ก็ผุดขึ้นมาในโลกของฉันซะอย่างนั้น...ฉันจะบอกว่าเขาจากไปแล้วได้ยังไง?...ก็ในเมื่อฉันเพิ่งอ่านเรื่องที่เขาเขียนจบไปสักพักใหญ่ๆ นี่เอง....เรื่องจริง? คิดไปเอง?

 

Comment

Comment:

Tweet

นิยายมักอิงเรื่องจริงเปนส่วนมากconfused smile

#2 By ปิยะ99 on 2013-09-05 18:08

ผมว่า... บางครั้งชีวิตคนเรามันตลกตรงที่ เราแยกไม่ออกว่าอันไหนจริง อันไหนสมมติ... แต่กลับคิดว่า "ไม่หรอกน่า... ฉันว่าความจริงเป็นสิ่งที่ไม่ตาย"  แต่ผมว่าต้องตายสิ ถึงจะจริง ฮะๆ big smile
//ผมแวะมาทักทายนะครับคุณวี แอบอิจฉาที่ได้หนังสือแหวกๆมาเก็บไว้ในคลังส่วนตัว sad smile
ว่างเมื่อไหร่อย่าลืมแวะมาละลายความคิดผ่านตัวหนังสืออีกนะคร้าบบ double wink

#1 By The Synapse on 2013-09-04 11:04